Peuterpubertijd – Het zijn onze kinderen geen monsters.
Peuterpubertijd is het woord voor de fase waarin kinderen zich bewust worden dat ze zelf iemand zijn.
Geweldig toch. Stel je voor dat ze altijd aan jou rokken blijven hangen en als je een man bent naar jou pijpen blijven dansen. Veel ouders hoor ik zeggen mijn kind is letterlijk soms een blok aan mijn been. Sander laat me niet los als ik op visite ben.
Maar als ze dan zelf hun dingen willen doen en zichzelf gaan ontwikkelen dan is het ook weer niet goed. Dit blijkt uit veel artikelen die ik heb gelezen over de kinderpubertijd.
Als je peuter het woord nee heeft uitgevonden. Dan moet je dat gelijk de kop indrukken, anders worden ze de baas. In een ander artikel staat, ‘Jij moet de baas blijven, blijf ook consequent nee zeggen. Kijken wie er het langste volhoud.’ Ja jij natuurlijk dit is een ongelijkwaardig machtsspelletje.
Lieve ouders waar zijn we bang voor. We hebben het over onze kinderen die bezig zijn met het ontdekken wie ze zijn. Hun wil laten gelden omdat ze ontdekt hebben dat ze die hebben.
Super zou ik zeggen, je wil heb je nodig als je dingen gedaan wil krijgen in je leven.
Ze trainen hem en dat is juist goed. Kijk naar hun nee, niet als last maar als hij wil iets niet oké. Hoe komt dat, aha hij is aan het spelen, en heeft nu geen zin in de boodschappen die ik moet doen.
Kijk of je het kan verzetten, ik kon zelf meestal wel op een ander tijdstip gaan. Of bereid hem vooraf voor. ‘Bram als je de puzzels af heb gaan we even boodschappen doen.’ Daarna kan je verder met spelen.
Mijn ervaring is dat als jij rekening houd met je kind, hij dat ook met jou gaat doen.
Kinderen kopiëren jou gedrag na, dat is een gegeven wat allang onderzocht is.
En natuurlijk is het wel eens zo dat je er niet uitkomt, maar dat heb je met je partner toch ook wel eens. En dan zeg je toch ook niet hij is in de volwassenepubertijd.
Tags: kind, kinderen, ouders, peuter, peuterpubertijd