Jeugd vindt praten met de ouders belangrijker dan geld.
De ideale ouder geeft aandacht in plaats van geld. Ouders zeggen ‘Ik kan niet meer met mijn zoon/dochter praten’. Carla, hoe doe jij dat?
En mijn simpele antwoord is: ‘ik luister’.
Soms denken ze dat ik nog naar hen luister, en herhalen ze hun vraag.
Maar mijn antwoord is, ik luister echt naar wat mijn kinderen me te vertellen hebben.
Zonder een oordeel vooraf neem ik de tijd om een gesprek aan te gaan. En in dat gesprek ben ik bijna de hele tijd aan het luisteren.
‘Maar als je kind nou niet wil luisteren wat dan’, is meestal de volgende vraag.
En het klinkt hard maar het is wel precies wat ik bedoel. Dan heeft zo een kind vaak zijn hoofd gestoten, omdat je niet echt met interesse luisterde. Of omdat je er altijd jouw eigen mening over wilt geven. Bijvoorbeeld: ‘dat vindt ik niet zo leuk van je vriendin’, of ‘de meester zegt dat heus wel met een reden.’ ( waarbij je zijn waarheid in twijfel trekt)
En wat ook kan als een kind eerlijk zijn verhaal doet worden ze veroordeeld om onverantwoordelijk gedrag, of voor stom, of nog andere vormen van afkeuring.
Je hebt in het verleden gewoon wat steekjes laten vallen. Daarom worden ze voorzichtig om je nog eens wat te vertellen. Als je van jongs af aan luister naar je kinderen loopt dat vanzelf.
Als je dat niet hebt gedaan…. Kan je nu vanuit waar je nu staat beginnen. Niets is volgens mij onherstelbaar.
In een goed gesprek geef je alleen jou mening als je erom gevraagd wordt.
Voor het gemak een voorbeeld, hoe je enkel luistert in een gesprek, en wat luister technieken toepast.
Kind: ‘Pap ik moet je wat vertellen.’
Vader: ‘Wat is er?’
Kind: ‘Ik durf het eigenlijk niet te zeggen.’
Vader: Mmm ( zegt niet vertrouw je me niet, of je kan me vertrouwen, of wat dan ook. Vader
geeft alleen aan ik luister.)
Kind: ‘Ik heb gestolen’
Vader: ‘Fijn dat je me dat vertelt.’ ( Geen oordeel, rustig wachten tot hij wat zegt.)
Kind: ‘Het is gelukkig niet zo groot, maar het zit me wel dwars.’( geen oordeel, nou goed dat
het je dwars zit, of een andere opmerking, hij voelt zich al rot genoeg.
het blijft even stil, het gesprek loopt wat vast.)
Vader: ‘Het zit je dwars hè?’
Kind: ‘Ja het hoort toch niet, nu ben ik een dief en dat wil ik niet.
Ik ga het terugbrengen denk ik, maar ik durf niet alleen.’
Vader: ‘Dat snap ik. ´ ( Vader geeft geen oplossing.’)
Kind: ´Wil je met me meegaan. ´
Vader: ´Ja laat ik dat maar eens doen.
Als je met een open houding naar je kind luistert gaat hij vanzelf praten. Meedenken doe je in stilte.
Als de Vader had gezegd, ´Wat stom, je weet toch dat je dat niet mag doen.´Had het gesprek heel anders gelopen.
Ik denk altijd als mijn kinderen iets doen waar ik niet blij mee bent, ben ik zelf foutloos. Nee, nou dan kan je een ander alleen maar helpen door begrip en ondersteuning.
Is je kind gewend argwaan te hebben, omdat je vroeger anders reageerde. Dat is natuurlijk te begrijpen. Probeer het telkens opnieuw zonder dwang. Op een gegeven moment komt je kind erachter dat je werkelijk geïnteresseerd bent.
Omdat er te veel te vertellen is over hoe om te gaan met jeugd, wat meestal neerkom op hoe communiceer ik. Zal ik er veel post over op dit blog te vinden zijn..
Tags: dochter, gesprek, gestolen, Jeugd vanaf 12 jaar, kind, kinderen, luister technieken, luisteren, meedenken, onverantwoordelijk gedrag, ouders, praten, zoon